[[ Read ]] ➵ Orewoet Author Emy Koopman – Thomashillier.co.uk

Orewoet Het Is Het Voorjaar Van Kunstenaar Lucas Brandmeester Verovert Het Hart Van De Mooie May Maar Verdwijnt Daarna Uit Het Publieke Leven Zijn Afwezigheid Drijft May Tot Wanhoop Zijn Beste Vriend Ruikt Echter De Kans Om Eindelijk Uit Lucas Schaduw Te StappenHet Is Het Voorjaar Van Op De Begrafenis Van Lucas Brandmeester Ontdekt Zijn Zestienjarige Zoon Dat Lucas Zijn Vader Was In Zijn Pogingen Meer Te Weten Te Komen Moet Hij Droombeelden Aan De Kant Schuiven En Het Gestuntel Van Ouders Onder Ogen ZienIn Orewoet Vertellen Een Alleenstaande Moeder, Een Teruggetrokken Puber En Een Rasopportunist Over Hun Afwezige Geliefde, Vader, Vriend Ze Proberen De Wereld Naar Hun Hand Te Zetten, Maar Controle En Beheersing Leggen Het Af Tegen Het Soort Verlangen Dat Je Binnenstebuiten Keert Orewoet Is Een Indrukwekkende Roman Over De Vloeibare Scheidslijn Tussen Begeerte En Waanzin


10 thoughts on “Orewoet

  1. says:

    De zestienjarige Alex moet van zijn moeder mee naar de crematie van een oude vriend van haar en komt tijdens dit afscheid tot de schokkende ontdekking dat de overledene, de kunstenaar Lucas Brandmeester, zijn vader was Alex kan zijn vader niet langer meer bij elkaar fantaseren en gaat op zoek naar wie zijn vader was en naar zijn eigen identiteit en wordt hierbij gaandeweg tot waanzin gedreven Hij kan zijn vader alleen nog maar leren kennen door de verhalen van zijn moeder Agatha en van Dirk, e De zestienjarige Alex moet van zijn moeder mee naar de crematie van een oude vriend van haar en komt tijdens dit afscheid tot de schokkende ontdekking dat de overledene, de kunstenaar Lucas Brandmeester, zijn vader was Alex kan zijn vader niet langer meer bij elkaar fantaseren en gaat op zoek naar wie zijn vader was en naar zijn eigen identiteit en wordt hierbij gaandeweg tot waanzin gedreven Hij kan zijn vader alleen nog maar leren kennen door de verhalen van zijn moeder Agatha en van Dirk, een oude vriend van Lucas en Agatha, maar hoe betrouwbaar zijn die verhalen, kun je iemand wel echt leren kennen en is het eigenlijk niet Alex zelf die zijn vader het beste kent, omdat hij op hem lijkt Orewoet is een knap opgebouwd boek dat zich in verschillende perioden afspeelt, waarbij vooral van de begin jaren zeventig een mooi beeld wordt geschetst Doordat de opstandige Alex, de brallerige Dirk en Agatha, die Lucas verafgoodt, ieder in hun eigen vorm en stijl hun verhaal vertellen, komen deze personages echt tot leven Deze debuutroman van onderzoeksjournalist en literatuurwetenschapper Emy Koopman 1985 boeit van begin tot einde


  2. says:

    Hoewel ik de stem van Alex geloofwaardig vond tot driekwart van het boek, kan ik dit debuut niet meer dan twee sterren geven De structuur, de thematiek, de relaties tussen personages het kwam allemaal niet tot leven, deed gekunsteld aan en was hier en daar ronduit ongeloofwaardig Daar waar Koopman May Agatha laat spreken over de ontwikkelingen in de psychiatrie, was mijn aandacht toch getrokken Ik vind het dan ook jammer dat de auteur dit thema niet verder heeft uitgewerkt.


  3. says:

    Orewoet is een prachtige debuutroman De moeder, Lucas en haar zoon Alex zijn prachtig uitgewerkte personages Je kunt merken dat de schrijfster een groot inlevingsvermogen heeft Het boek kent een ietwat chaotische structuur doordat verschillende personages verschillende lettertypes krijgen De verschillende toelichtingen van de personages zelf hadden niet expliciet hoeven te worden gemaakt hierdoor Het had nar mijn mening een wat gestructureerder verhaal geweest als die meer door elkaar heen Orewoet is een prachtige debuutroman De moeder, Lucas en haar zoon Alex zijn prachtig uitgewerkte personages Je kunt merken dat de schrijfster een groot inlevingsvermogen heeft Het boek kent een ietwat chaotische structuur doordat verschillende personages verschillende lettertypes krijgen De verschillende toelichtingen van de personages zelf hadden niet expliciet hoeven te worden gemaakt hierdoor Het had nar mijn mening een wat gestructureerder verhaal geweest als die meer door elkaar heen liepen Al met al een heel mooi debuut over de grens tussen verlangen en waanzin Dat een debutante je zo meekrijgt in de gedachtenwereld van haar personages vraagt om meer


  4. says:

    Orewoet is een knap geconstrueerde debuutroman Helaas verdrinkt de uitwerking van de interessante thematiek in een overdaad aan verwijzingen Orewoet is een knap geconstrueerde debuutroman Helaas verdrinkt de uitwerking van de interessante thematiek in een overdaad aan verwijzingen


  5. says:

    Waarom uitgeverijen tegenwoordig elke prullenbak van de schrijfacademie linea recta naar de drukpers brengen weet ik niet, maar mijn hemel, dat dit bleke, saaie beginnersproza dat vol tenenkrommende constructies staat iemand moet de leraar op de academie eens uitleggen, een openingszin die begint met dus. is weliswaar gewaagd maar daarom nog niet geslaagd. zo wordt de kamer van haar moeder op de eerste pagina al omschreven als een teringsavanne en dan denk je, hmja En de hele roman Waarom uitgeverijen tegenwoordig elke prullenbak van de schrijfacademie linea recta naar de drukpers brengen weet ik niet, maar mijn hemel, dat dit bleke, saaie beginnersproza dat vol tenenkrommende constructies staat iemand moet de leraar op de academie eens uitleggen, een openingszin die begint met dus. is weliswaar gewaagd maar daarom nog niet geslaagd. zo wordt de kamer van haar moeder op de eerste pagina al omschreven als een teringsavanne en dan denk je, hmja En de hele roman door blijft het zo, krukkig, droog, saai taalgebruik Bloedeloze omschrijvingen En, natuurlijk, elk hoofdstuk in zijn eigen font Nee, het zal wel bij deze tijden passen, maar daarmee past het nog niet bij mij, gelukkig


  6. says:

    Als debuut is dit een veelbelovend boek De personages komen in verschillende klankkleur en stijl tot leven in een boek dat qua structuur een beetje druk is naar mijn smaak Ze dreigt hier en daar wat greep op de situatie te verliezen maar slaagt er toch in om de meeste eindjes op een logische manier samen te laten komen Er zit flink wat drama in het boek maar nergens wordt het zwart Een mooi beeld ook van de jaren 70 en wat er toen zoal gaande was in Nederland De stem van May is mij het mee Als debuut is dit een veelbelovend boek De personages komen in verschillende klankkleur en stijl tot leven in een boek dat qua structuur een beetje druk is naar mijn smaak Ze dreigt hier en daar wat greep op de situatie te verliezen maar slaagt er toch in om de meeste eindjes op een logische manier samen te laten komen Er zit flink wat drama in het boek maar nergens wordt het zwart Een mooi beeld ook van de jaren 70 en wat er toen zoal gaande was in Nederland De stem van May is mij het meest sympathiek Een boek met een nog een aantal losse eindjes op het laatst maar met hoop op een liefdevolle toekomst voor moeder en zoon.Een schrijfster om te volgen naar mijn persoonlijke mening


  7. says:

    3,5 Meestal denk ik bij Nederlandse romans over driehoeksverhoudingen, het seksuele ontwaken van tieners, moeilijke ouder kind verhoudingen en tragisch getroubleerde kunstenaars nee dank, daar zijn er al genoeg van Toch wist Emy Koopman te verrassen en overtuigen met Orewoet Intelligent geschreven, over belangrijke thema s Wat ik vooral heel knap vind, is dat Koopman echt in de huid van haar personages kruipt en de lezer helemaal meeneemt in hun taal en belevenis, zonder daarbij bang te zijn 3,5 Meestal denk ik bij Nederlandse romans over driehoeksverhoudingen, het seksuele ontwaken van tieners, moeilijke ouder kind verhoudingen en tragisch getroubleerde kunstenaars nee dank, daar zijn er al genoeg van Toch wist Emy Koopman te verrassen en overtuigen met Orewoet Intelligent geschreven, over belangrijke thema s Wat ik vooral heel knap vind, is dat Koopman echt in de huid van haar personages kruipt en de lezer helemaal meeneemt in hun taal en belevenis, zonder daarbij bang te zijn dat de stem van bijvoorbeeld de onsympathieke Dirk lezers af zal schrikken In het begin even wennen en doorzetten, maar zeker de moeite waard


  8. says:

    I didn t really enjoy this book There were parts of it that I found really interesting and I loved the premise of the story, but it just came across very sexist The school assignment I did for this book was about wether the book was sexist and wether males and females were written stereotypically, so I was really focused on it while reading I probably would have noticed it less if I hadn t been focused on it, but throughout the entire book it seemed like the women were treatedas objects I didn t really enjoy this book There were parts of it that I found really interesting and I loved the premise of the story, but it just came across very sexist The school assignment I did for this book was about wether the book was sexist and wether males and females were written stereotypically, so I was really focused on it while reading I probably would have noticed it less if I hadn t been focused on it, but throughout the entire book it seemed like the women were treatedas objects than as human beings, especially in Dirk s parts of the book


  9. says:

    Hm Voor mij lag het er allemaal iets t dik bovenop De personages waren zo typisch dat ze karikaturaal werden, waardoor ik niet mee kon gaan in hun beweegredenen.


  10. says:

    Via en samen met verschillende vertellers, niet allemaal betrouwbaar, leren we kunstenaar Lucas kennen De stemmen krijgen elk een eigen lettertype, maar dat is helemaal niet nodig, want ze hebben elk een eigen vertelvorm en klankkleur Vooral die van de moeder is erg goed getroffen Plus, heerlijk beeld van jaren 70 en de jaren 0


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *