Εφιάλτες και παραμύθια PDF/EPUB Ã



10 thoughts on “Εφιάλτες και παραμύθια

  1. Άρτεμις Βελούδου-Αποκότου Άρτεμις Βελούδου-Αποκότου says:

    Εκτός από το σαγηνευτικό εξώφυλλο και την ιδέα της συγκεκριμένης συλλογής, αυτό που με συνάρπασε αρχικά ήταν ο τίτλος... Οι εφιάλτες και τα παραμύθια είναι ένα σχήμα οξύμωρο, που ταυτόχρονα όμως βγάζει νόημα... Είναι και τα δύο φαντασιακές καταστάσεις, τα έχουμε συνδέσει με τη νύχτα, θέλουμε να ζήσουμε ένα παραμύθι αλλά σε καμία περίπτωση δε θέλουμε να ζωντανέψει ένας εφιάλτης...
    Ο συγγραφέας καταφέρνει κάτι μαγικό... Έχοντας μελετήσει και αφουγκραστεί τον πυρήνα των παραμυθιών στην αρχική μορφή τους (γιατί δεν είναι μυστικό πως οι αγαπημένες μας bedtime stories στο πρωτότυπο τους δεν αποτελούσαν παιδαγωγικά την καλύτερη λύση για νανούρισμα) απομονώνει το σκοτάδι τους και δεξιοτεχνικά μετουσιώνει το παραμύθι σε εφιάλτη...
    Στις ιστορίες που διατηρούν το ατμοσφαιρικό, παρελθοντικό τους πλαίσιο, η αφήγηση έχει τη δύναμη να το αποδώσει σωστά, μεταφέροντας τον αναγνώστη στον χρόνο και τον χώρο. Η μεταγραφή όμως των ιστοριών σε σύγχρονα δεδομένα προκαλεί ανησυχία και ξεβόλεμα. Τι δουλειά έχουν πολύ υπαρκτά κοινωνικά προβλήματα μέσα σε ένα παραμύθι; Γιατί ο ρόλος του κακού δεν είναι πια ευδιάκριτος και το κυριότερο, γιατί δεν μπορούμε να πούμε το λυτρωτικό Ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα;



  2. Χρύσα Βασιλείου Χρύσα Βασιλείου says:

    #MUST_READ!

    Υπάρχουν στιγμές που ένας αναγνώστης νιώθει αληθινή ευλογία που είναι αναγνώστης κι έχει την ευκαιρία να διαβάσει συγκεκριμένα βιβλία στη ζωή του. Βιβλία που θα ξεχωρίσει,θα λατρέψει,θα τα βάλει στην καρδιά του,θα τα θυμάται για καιρό μετά με ιδιαίτερα συναισθήματα.
    Μία τέτοια αναγνωστική εμπειρία βίωσα κι εγώ σήμερα,διαβάζοντας -σερί και χωρίς ανάσα!- το ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ βιβλίο του Αντώνη Τουμανίδη,Εφιάλτες και παραμύθια. Και πραγματικά τα λόγια μου φαίνονται πολύ φτωχά για να περιγράψω το πόσο με ενθουσίασε αυτό το βιβλίο!

    Το πρώτο πράγμα που με ιντρίγκαρε ήταν το ίδιο το θέμα του. Παραμύθια που όλοι ακούσαμε και διαβάσαμε ως παιδιά,που τα αγαπήσαμε και μας σημάδεψαν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο,που εξακολουθούμε να αγαπάμε,δοσμένα με μια...ενήλικη ματιά και βασισμένα στην πρωτόλεια μορφή τους. Μου φάνηκε άκρως ενδιαφέρον και το έβαλα αμέσως στη λίστα μου.
    Μετά άρχισαν να έρχονται οι κριτικές φίλων αναγνωστών. Ενθουσιώδεις,η μία περισσότερο από την άλλη. Που μιλούσαν για ένα ξεχωριστό βιβλίο. Η ίντριγκα και η ανυπομονησία μου μεγάλωνε.
    Μέχρι που έφτασε επιτέλους η στιγμή που το κράτησα στα χέρια μου. Είχα σκοπό να διαβάσω μερικά απόψε και να το συνεχίσω στην επόμενη ευκαιρία. Εξάλλου σκέφτηκα πως,μιας και μιλάμε για μικρές ιστορίες,δεν θα αγωνιούσα τόσο για το τι θα γίνει παρακάτω,όπως μου συμβαίνει με μια ενιαία πλοκή.
    ΑΜ ΔΕ! Το βιβλίο δεν με άφησε να το αφήσω! Με τράβηξε στα μαγεμένα του δίχτυα,που με τόση φροντίδα και αγάπη έπλεξε ο υπερταλαντούχος Αντώνης Τουμανίδης! Με κάλυψε ολόκληρη η κατακόκκινη αιμάτινη νεραϊδόσκονή του,με παρέσυραν σαν Σειρήνες οι ιστορίες του,καθεμία μια καινούρια αποκάλυψη,καθεμία πιο εθιστική από την προηγούμενη.. Κι έτσι,χωρίς καν να το καταλάβω,βρέθηκα να διαβάσω την τελευταία σελίδα!

    Εκτός από το ιδιαίτερο θέμα του,εκτός του ότι οι Εφιάλτες και παραμύθια μας δίνουν τη δυνατότητα να δούμε τα αγαπημένα μας παραμύθια από μια άλλη,διαφορετική σκοπιά και να τα διαβάσουμε στη μορφή που πρωτογράφτηκαν,θεωρώ πως αυτό που κάνει το συγκεκριμένο βιβλίο να ξεχωρίζει είναι και η φροντίδα του συγγραφέα για το καθένα από αυτά ξεχωριστά. Διαβάζοντας το βιογραφικό του Τουμανίδη,τις ίδιες τις ιστορίες αλλά και τα προλογικά/επιλογικά σημειώματά του,καταλαβαίνεις την έρευνα που έχει κάνει αυτός ο άνθρωπος - προσεκτική,σε βάθος,με επιμέλεια και φροντίδα και πόση δουλειά και πόσος χρόνος χρειάστηκε μέχρι το τελικό αποτέλεσμα. Όποιος πιστέψει πως είναι εύκολο κάτι τέτοιο,πως απλά έγραψε τρομακτικές ιστοριούλες από το μυαλό του,διανθισμένες με τρόμο,βία και αίμα,έχει κάνει ένα πολύ μεγάλο λάθος. Το βιβλίο αυτό πραγματικά θα μπορούσα να το χαρακτηρίσω άνετα κόσμημα για τον χώρο της λογοτεχνίας του Φανταστικού και ιδανικό ανάγνωσμα ακόμα και για έναν ιστορικό/λάτρη που ασχολείται με τη μεσαιωνική ιστορία,τους μύθους και τους θρύλους της. Οπωσδήποτε κάτι καινούριο θα ανακαλύψει μέσα στις σελίδες του,που έως τώρα αγνοούσε!

    Αγαπημένες ιστορίες για εμένα προσωπικά εκείνες της Μαλέφισεντ,της Σταχτοπούτας,του λατρεμένου μου Εμπενίζερ Σκρουτζ και του θρυλικού Πινόκιο,του αγαπημένου 'παιδιού' του Αντώνη Τουμανίδη,που θα έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε και στη μεγάλη οθόνη! :)

    Αντώνη,σ' ευχαριστώ για το παραμυθένιο ταξίδι! Εύχομαι να διαβάσω πολλές ακόμα ιστορίες από τη ξεχωριστή και την ταλαντούχα πένα σου. Είμαι σίγουρη πως αυτή δεν είναι παρά η αρχή ενός μαγευτικού ταξιδιού,στο οποίο ανυπομονούμε να σε συνοδέψουμε ως αναγνώστες.
    Συστήνεται ανεπιφύλακτα σε ΟΛΟΥΣ!


  3. Γιώργος Γιώτσας Γιώργος Γιώτσας says:

    Ο βασιλιάς του τρόμου στο ελληνικό φανταστικό έχει ονοματεπώνυμο: Αντώνης Τουμανίδης!

    Συλλογή διεστραμμένων εκδοχών από αγαπημένα παιδικά παραμύθια, κάθε ιστορία και μια σκιά γεμάτη καθαρό τρόμο.
    Αγαπημένα ανάμεσα σε δυνατά διηγήματα, τα Σκρούτζ, Οι δύο Φύλακες και φυσικά το Πινόκιο το οποίο θα μεταφερθεί και στον κινηματογράφο. Αντώνη συγχαρητήρια από καρδιάς. Θα είμαστε εκεί!


  4. Natalie Natalie says:

    Κάποια παιδιά έχουν αγάπη για το φανταστικό, κάποια όχι. Κάποιοι ενήλικες κουβαλάνε αυτή την αγάπη μαζί τους για πάντα. Και κάτι ξυπνάει μέσα τους όταν ακούνε το Μια φορά κι έναν καιρό... Για αυτούς τους ενήλικες γράφηκε αυτό το βιβλίο... Αν ανήκετε κι εσείς σε αυτήν την κατηγορία, όπως εγώ, να το διαβάσετε οπωσδήποτε...


  5. Ηλίας Τσιάρας Ηλίας Τσιάρας says:

    Ένιωσα πως διάβαζα τη Σέκτα, αλλά σε παραμύθι. Η γραφή είναι λιτή και απλή, σε τέτοιο βαθμό που μοιάζει περιληπτική/τηλεγραφική, χωρίς σκιαγράφηση χαρακτήρων ή κάτι βαθύτερο. Ξεχώρισα την ιστορία του Πινόκιο και τα Τρία Γουρουνάκια. Τα υπόλοιπα λίγο πολύ κινούνται στο ίδιο μοτίβο. Ίσως ως σενάρια να είναι καλύτερα -έτσι κι αλλιώς προς τα εκεί στρέφεται ο συγγραφέας- ως διηγήματα δεν μπορώ να πω πως τα απόλαυσα. Μάλλον δεν είναι του στυλ μου


  6. Παναγιώτης Δεληγιάννης Παναγιώτης Δεληγιάννης says:

    Ο άνθρωπος είναι ένα παράξενο ον.
    Τα πρώτα χρόνια της ζωής του λειτουργεί με την φαντασία και το συναίσθημα. Ονειρεύεται. Ζει σε φανταστικούς κόσμους. Έχει ελπίδα.
    Όσο περνούν τα χρόνια, η διαδικασία που έχει αρχίσει από τα πρώτα σχολικά χρόνια, έχει επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό τον νου. Όσο μεγαλώνουμε , γινόμαστε το αντίθετο από όλα όσα φανταζομασταν. Τα παραμύθια δεν μας εξαπτουν πια τη φαντασία. Τα όνειρά μας καίγονται στον βωμό της ενηλικιωσης. Η σιγουριά μας πως θα αλλάξουμε τον κόσμο είναι απλά μια ουτοπία. Αντί να τον αλλάξουμε, τελικά γινόμαστε άλλο ένα γραναζι αυτού του συστήματος.
    Δεν πιστεύουμε πια στα παραμύθια που κάποτε ζούσαμε μέσα τους.
    Γινόμαστε τύποι της καθημερινότητας, βάζοντας στόχους και καθημερινά παλεύουμε να τους πετύχουμε για να βάλουμε ύστερα τους επόμενους. Και εκείνο το παιδάκι που ήμασταν κάποτε, αφήνει τελικά την τελευταία του πνοή, ξεχασμένο και αβοηθητο.
    Είναι όμως και κάποιοι άνθρωποι που κάνουν λίγο πιο ομορφη αυτή την καθημερινότητα. Άνθρωποι που δεν σταμάτησαν ποτέ να είναι παιδιά και να ονειρεύονται. Άλλοι τους λένε ονειροπολους, ρομαντικους και τυχοδιωκτες. Άλλοι τρελούς.

    Ένας από αυτούς είναι ο Αντώνης Τουμανίδης.
    Αυτός ο άνθρωπος, έκανε κάτι τολμηρό. Πήρε τα κλασικά παραμύθια, που μέσα στον χρόνο άλλαξαν από την πρώτη τους μορφή και ωραιοποιήθηκαν και τα ξαναφερε στην αρχική τους μορφή. Τα παραμύθια, σαν παιδιά του 20ου αιώνα, τα είχαμε συνηθίσει όμορφα, γλυκά, ασφαλή και οικογενειακά, σαν τις ταινίες της Ντισνει.
    Όταν όμως δημιουργήθηκαν, δεν ήταν όλα τόσο μαγικά και αναιμακτα.
    Ο Αντώνης έκανε αυτό που έπρεπε. Έδωσε σε αυτά τα χιλιοειπωμενα παραμύθια, την διάσταση που είχε χαθεί.
    Τρόμος, δυστοπία και σιγουριά, πως κάνεις δεν έζησε καλά και εμείς καλύτερα.
    Όσο διάβαζα τις ιστορίες, τη μία μετά την άλλη, επέστρεψα στα παιδικά μου χρόνια και στη γιαγιά μου, που ήταν η καλύτερη Story Teller.
    Αντώνη σε ευχαριστώ για το πολύ όμορφο ταξίδι που μου χάρισες. Ανυπομονώ να διαβάσω και άλλες εκδοχές παραμυθιών από εσένα.


  7. Maria Maria says:

    Ως αναγνώστρια διαβάζω όλα τα λογοτεχνικά είδη, έχω ωστόσο τις προτιμήσεις μου. Η λογοτεχνία του τρόμου δεν αποτελεί την πρώτη αναγνωστική μου επιλογή, όχι γιατί δεν μου αρέσει αλλά γιατί φοβάμαι. Για παράδειγμα σταμάτησα να βλέπω τη σειρά Supernatural, αν και μου άρεσε πολύ, γιατί φοβόμουν να τη παρακολουθήσω. Φοβάμαι σε σημείο που πραγματικά δεν κοιμάμαι τα βράδια. Δεν μπόρεσα όμως να αντισταθώ και βούτηξα στον βάλτο με τους Εφιάλτες και τα Παραμύθια! Ακόμα και τώρα δε ξέρω εάν έπραξα σωστά ή όχι. Δύο άυπνες νύχτες μου κόστισε η ανάγνωση του βιβλίου «Εφιάλτες και Παραμύθια» -το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Compupress/Raven - και ακόμα και τώρα όποτε περπατάω στον δρόμο νιώθω τον Πινόκιο να με παρακολουθεί.

    Ο συγγραφέας Αντώνης Τουμανίδης εμπνέεται από τα κλασσικά παραμύθια και χρησιμοποιώντας την αυθεντική τους μορφή τα αποδομεί και τα χτίζει από την αρχή. Η δουλειά που κάνει είναι εξαιρετική και κατά τη γνώμη μου πρόκειται για ένα βιβλίο που απευθύνεται σε όλους, ακόμα και σε εκείνους που ίσως δεν είναι λάτρεις της λογοτεχνίας του τρόμου. Ακόμη περισσότερο απευθύνεται στους αναγνώστες που θέλουν να ανακαλύψουν αξιόλογες πένες. Ο συγγραφέας γράφει κινηματογραφικά και οι ιστορίες ρέουν γρήγορα, πιάνοντας απόλυτα τον παλμό που χρειάζεται η διηγηματογραφία. Έχει μεγάλο ενδιαφέρον ο τρόπος που ο κύριος Τουμανίδης δημιουργεί τους χάρτες του και τοποθετεί χωροχρονικά τις ιστορίες και τους ήρωες του.



    Προσωπικά μπήκα από την αρχή στα βαθιά καθώς ο συγγραφέας εμπνέεται από την επικρατούσα κουλτούρα του βιασμού –η οποία στην εποχή που γράφτηκαν τα αυθεντικά παραμύθια ήταν ακόμα πιο έντονη απ’ ότι στις μέρες μας- και τη χρησιμοποιεί αρκετά, ιδιαιτέρως στις πρώτες του ιστορίες. Ταυτόχρονα, κάνει χρήση της δυναμικής των λέξεων, με τρόπο λιτό θα έλεγα, όχι για να σοκάρει αλλά για να φέρει ρίγη τρόμου στη ραχοκοκαλιά του αναγνώστη. Η μόνη μου ένσταση έχει να κάνει με την ιστορία της Αλίκης, η οποία κράτησε περισσότερο απ’ όσο επιθυμούσα, αν και ίσως η αιτία γι’ αυτό να είναι το ότι εγώ προσωπικά ποτέ δεν αγάπησα την Αλίκη ιδιαίτερα. Κορυφαία λογοτεχνική στιγμή του συγγραφέα –και δική μου αγαπημένη μέσα στο βιβλίο- είναι η ιστορία του Πινόκιο, στην οποία παραδίδει συγγραφικά μαθήματα και ένα εξαιρετικό δείγμα αστυνομικής λογοτεχνίας. Θα είχε ενδιαφέρον να τον δούμε και σε κάτι τέτοιο.

    Δεν μπορώ να μη θαυμάσω την έρευνα και τη δουλειά που έκανε ο κύριος Τουμανίδης, ώστε να μπορέσει να μεταφέρει στον αναγνώστη το πνεύμα των αυθεντικών παραμυθιών την ίδια στιγμή που δημιουργεί κάτι ολοκληρωτικά δικό του. Έξτρα συν το υπέροχο εξώφυλλο του βιβλίου.

    Αναζητήστε τη γραφή του Αντώνη Τουμανίδη είτε στα βιβλία του είτε στο site http://toymaker.gr Διαβάστε τις ιστορίες που έχει γράψει και δώστε ιδιαίτερη προσοχή στην ιστορία «Όμορφο νεκρό σώμα», αξίζει τον κόπο.


  8. Vasso Chatzimanoli Vasso Chatzimanoli says:

    Τρομακτικό και καθηλωτικό!Σε ωθεί μέσα στα μύχια και πιο αρχέγονα στερεότυπα της μυθοπλασίας κάνοντας μία διαδρομή από το παρελθόν στο παρόν και πάλι πίσω...Το πιο τρομακτικό απ' όλα είναι πώς τα παραμύθια των παλιών κατάντησαν η τωρινή μας πραγματικότητα...Αυτός είναι ο μεγαλύτερος εφιάλτης...κ είναι αληθινός...


  9. Eirini Eirini says:

    Μια φορά κι έναν καιρό.... Θυμάστε τα παραμύθια που μας διάβαζαν όταν είμασταν μικροί; Την Κοκκινοσκουφίτσα, την Ωραία κοιμωμένη, τη Χιονάτη, τον Πινόκιο και άλλα πολλά; Ωραία παραμύθια ε; Και με ωραίο τέλος. Κι έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα!
    Και που το ξέρουμε εμείς? 23 παραμύθια έτσι όπως δεν τα έχετε φανταστεί. Οι αγαπημένοι μας ήρωες των παραμυθιών έτσι όπως δεν τους έχετε ξαναδεί ποτέ. Μην τα διαβάσετε μαζί με τα παιδιά σας. Όχι. Δεν είναι για μικρά παιδιά. Είναι μόνο για μεγάλους, γιατί και οι μεγάλοι θέλουν τα παραμύθια τους. Και να σας πω και κάτι; Μου αρέσουν πιο πολύ αυτά τα παραμύθια από τα γνωστά των παιδικών μας χρόνων. 23 σκοτεινές ιστορίες με τους γνωστούς ήρωες σε ίδιους ρόλους αλλά διαφορετικές περιπέτειες. Ενθουσιάστηκα πραγματικά. Η μία ιστορία καλύτερη από την άλλη, που σου δείχνουν ότι ο κόσμος μας δεν είναι παραμυθένιος.


  10. Kostas Kostas says:

    6/10

    Το συγκεκριμένο βιβλίο είναι η πρώτη μου επαφή με Έλληνα συγγραφέα μυθιστορημάτων στο χώρο του φανταστικού αλλά γενικά δεν μπορώ να πω ότι έχω εντυπωσιαστεί ιδιαίτερα.
    Οι ιστορίες, όπως λέει και ο τίτλος, είναι μια μίξη κλασικών παραμυθιών αλλά στην πιο horror εκδοχή τους και με τους πρωταγωνιστές να αντιμετωπίζουν τους δικούς τους εφιάλτες.
    Το αποτέλεσμα όμως δεν είναι τόσο καλό όσο δείχνει, μιας και ο συγγραφέας πολλές φορές «βιάζεται» στο τελείωμα τους, αφήνοντας σε πολλές φορές αδιάφορο. Όπως επίσης πολλές φορές καταντάει να επαναλαμβάνει ίδιες καταστάσεις (και πιο ειδικά στο πρώτο μέρος με την κακοποίηση των γυναικών ή στο τρίτο μέρος με την Αλίκη) σε σημείο να κουράζει.

    Συνολικά είναι μια μέτρια συλλογή αλλά από τις λίγες ιστορίες που μου άρεσαν μπορώ να πω ότι ξεχώρισα περισσότερο την ιστορία της Μαλέφισεντ και την ιστορία του δολοφόνου Πινόκιο.


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Εφιάλτες και παραμύθια [Epub] ➞ Εφιάλτες και παραμύθια Author Αντώνης Τουμανίδης – Thomashillier.co.uk Ένα ταξίδι στη σκοτεινή πλευρά των παραμυθιών

Μία μαριονέτα που κουβαλάει μια σκοτεινή κατάρα…
Η Κοκ Ένα ταξίδι στη σκοτεινή πλευρά των παραμυθιώνΜία μαριονέτα που κουβαλάει μια σκοτεινή κατάρα…Η Κοκκινοσκουφίτσα καταδιώκεται από μία ομάδα Εφιάλτες και PDF/EPUB or κακοποιών…Η Ραπουνζέλ είναι αποφασισμένη να πάρει εκδίκηση και θα το κάνει με τον πιο φρικτό τρόπο…Το νέο βιβλίο του ανερχόμενου συγγραφέα Αντώνη Τουμανίδη έρχεται για να δώσει μία διαφορετική πινελιά στο χώρο της λογοτεχνίας τρόμουΕίκοσι τρία παραμύθια αποκτούν τη μεσαιωνική σκοτεινή υπόσταση που έχασαν με τα χρόνια και μετατρέπονται σε αναγνώσματα ενηλίκων, όπως ήταν κάποτε, και παρουσιάζονται ξανά στο αναγνωστικό κοινό με μία όμως εντελώς διαφορετική και ανανεωμένη προσέγγισηΤα παραμύθια έχουν συνδεθεί με την παιδική ηλικία, όμως πολλές από τις κλασικές ιστορίες που έχουμε αγαπήσει έχουν σκοτεινές απαρχές και οι αρχικές τους μορφές απευθύνονταν αποκλειστικά σε ενήλικο κοινό Ο Αντώνης Τουμανίδης μάς ταξιδεύει σε αυτή τη σκοτεινή πλευρά των παραμυθιών, όπου γνωστοί, αγαπημένοι ήρωες συνυπάρχουν σε ένα παράλληλο σύμπαν χωρίς κανόνες, όπου κανείς δεν είναι ασφαλής από το σκοτάδι της ανθρώπινης ψυχής Ένα ταξίδι που ξεκινά με το Μια φορά και έναν καιρό, αλλά δεν τελειώνει απαραίτητα με το Ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτεραΞεφεύγοντας από τα γνώριμα μονοπάτια, ο μαγικός καθρέφτης του συγγραφέα αντιστρέφει τον κόσμο των παραμυθιών και μας καλεί να τον ακολουθήσουμε σε ένα σύμπαν όπου το όνειρο απέχει μόλις ένα βήμα από τον εφιάλτη.